Afgelopen maart moesten wij afscheid nemen van onze lieve Luka.

Eigenlijk was ik al een tijdje bezig met de gedachte: wat als we afscheid moeten nemen van Luka? Een gevoel diep van binnen dat ik liever niet wilde voelen. Want afscheid nemen van een hond van nog maar vier, bijna vijf jaar oud… dat is het allerzwartste scenario waar je niet aan wilt denken.

Maar ergens wist ik dat het niet goed ging.

"Ja, maar we hadden vroeger een hond en dat ging allemaal prima…"

Regelmatig tref ik mensen die tegen mij zeggen: “We hebben al eens een hond gehad, dus we weten wel hoe het werkt.” En ergens snap ik die gedachte. Ervaring is waardevol. Maar wat soms wordt onderschat, is dat elke hond een individu is. Met een eigen karakter, rasspecifieke eigenschappen en misschien een totaal andere start van het leven.

Als je een pup hebt, krijg je op straat veel te maken met mensen die je pup schattig vinden en graag even een praatje willen maken terwijl ze de pup aaien.